Autobusy zasilane energią elektryczną zdobywają aprobatę w licznych miastach, gdzie władze zmierzają do poprawy jakości atmosfery. Pojazdy te nie emitują spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu ulice stają się cichsze, a przechodnie doznają mniejszy dyskomfort związany z wrzawą motorów dieslowskich. Kierowcy doceniają płynność prowadzenia i brak drgań, które współistnieją konwencjonalnym napędom.
Ładowanie baterii odbywa się przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na moc w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie wyposażone są w panele fotowoltaiczne, które wspierają proces uzupełniania rezerwy prądu. Inne koncepcje zakładają ładowanie błyskawiczne na przystankach końcowych, gdzie pojazd uzupełnia energię w okresie niewielkiego postoju między kursami.
Koszt użytkowania bateryjnego autobusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej części ruchomych, które ulegają eksploatacji. Serwisowanie wspomnianego transportera ogranicza się często do kontroli systemu hamulcowego, resorowania oraz samego napędu. Kierowcy przechodzą kursy z dziedziny oszczędnej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać zasięg akumulatorów.
Mimo korzyści, wdrożenie floty bateryjnej wymaga inwestycji w infrastrukturę ładowania oraz unowocześnienie zajezdni. Miasta stopniowo zastępują starsze pojazdy na nowsze modele, sprawdzając rozmaite technologie przechowywania mocy. Elektryfikacja komunikacji publicznej wpisuje się w ogólniejszą wizję zrównoważonego rozwoju przestrzeni miejskiej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i komfort podróżnych idą w duecie.